Od početka NATO bombardovanja SR Jugoslavije je prošlo 19 godina. Na teritoriju Jugoslavije je bačeno 6.303 tona eksploziva a broj nastradalih u ovom konfliktu još uvek nije utvrđen. Političari su do sada uglavnom davali procene broja žrtava koja je varirala zavisno od dnevno – političkih potreba.
Broj poginulih pripadnika Vojske Jugoslavije je postao poznat tek 2013.godine kada je Aleksandar Vučić, tadašnji ministar odbrane u odgovoru na poslaničko pitanje u Narodnoj skupštini izjavio da je tokom NATO bombarovanja ubijeno 1.008 vojnika i policajaca.
Do sada su objavljena dva poimenična popisa žrtava tokom NATO bombardovanja. Prvi popis je delo Branimira B. Stanojevića koji je 2008.godine u knjizi “Milosrdni anđeo ili knjiga mrtvih” popisao 3.799 imena i prezimena poginulih, nestalih, stradalih, streljanih građana Srbije i Crne Gore.
Drugi poimenični popis je 2014.godine objavio Fond za humanitarno pravo (FHP) i Fond za humanitarno pravo Kosovo (FHP Kosovo) gde su uključena imena i prezimena svih lica koja su nastradala tokom ovog sukoba bez obzira na nacionalnost.
Prema ovom popisu, u direktnim NATO napadima život je izgubilo ukupno 754 ljudi, i to 454 civila (207 Srba i Crnogoraca, 219 Albanaca, 14 Roma i 14 drugih nacionalnosti) i 300 pripadnika vojnih i polici (274 pripadnika VJ/MUP, i 26 pripadnika OVK).
Na teritoriji centralne Srbije i Vojvodine je stradalo 260 ljudi, u Crnoj Gori 10, a na teritoriji AP Kosovo i Metohija živote je izgubilo 484 lica. U Srbiji (bez KiM) i Crnoj Gori je poginulo 275 lica i to 180 civila i 90 vojnika, kao i pet pripadnika MUPa Srbije. Najviše civila je poginulo u Surdulici (29 žrtava u dva napada); 16 radnika RTS-a u Beogradu; 19 civila u Nišu (u nekoliko napada); 15 u Aleksincu (ukupno); 12 u Grdeličkoj klisuri, kada je NATO pogodio voz u kretanju, uključujući i 3 NN žrtve, kao i tri civila koji su stradali na Torniku. Osim troje državljana Kine, svi ostali su bili državljani SRJ.
Od direktnih NATO napada na Kosovu i Metohiji je stradalo 483 lica i to 267 civila (209 albanskih i 58 nealbanskih), 170 pripadnika VJ, 20 pripadnika MUP Srbije i 26 pripadnika OVK (njih 19 stradalo je u bombardovanju KPZ Dubrava kod Istoka). Među poginulim pripadnicima VJ/MUP-a 108 je bilo mlađe od 25 godina i većinom su to bili vojnici na redovnom odsluženju vojnog roka.
U periodu od 20.marta do 14.juna 1999.godine tokom borbenih dejstava na KiM poginulo je 559 pripadnika Vojske Jugoslavije i MUPa Srbije. U ovim sukobima je poginulo i 1.204 pripadnika OVK. Što se tiče civilnih žrtava Fond za humanitarno pravo je prikupio imena i podatke o stradanju 7.365 lica (6.901 Albanaca, 328 Srba i 136 Roma drugih nealbanaca) na teritoriji AP Kosovo i Metohija.
Članice NATO pakt u toku ratnih dejstava izgubio 3 borbena aviona (3 oštećena), 2 helikoptera i 25 dronova. Ova alijansa je zvanično imala dva poginula vojnika i a jedinice VJ su zarobile tri američka vojnika na granici sa Makedonijom.
Rat je završen potpisivanjem Kumanovskog sporazuma 9.juna 1999.godine na vojnom aerodromu kod Kumanova i označio je kraj NATO bombardovanja SR Jugoslavije. Sporazumom su prekinuti vazdušni udari NATO na SRJ a dan kasnije usvojena je rezolucija 1244 u Savetu bezbednosti UN. Jedinice Vojske Jugoslavije i Ministarstva unutrašnjih poslova su se potom povukle sa teritorije AP Kosovo i Metohija, a upravu su preuzele međunarodne snage KFOR i UMNIK. Privremeni organi na Kosovu i Metohiji su 17.februara proglasili nezavisnost koju je do sada priznalo više od 100 država.
Prvi sporazum o principima normalizacije odnosa Beograda i Prištine tj Republike Srbije i samoproglašene „Republike Kosovo”, poznat i kao Briselski sporazum su 19. aprila 2013.godine u Briselu potpisali predsednik Vlade Srbije Ivica Dačić i predsednik vlade samoproglašene „Republike Kosovo” Hašim Tači.
Posle parlamentarnih izbora koji su održani 2017.godine Vladu u Prištini je formirala koalicija Ramuša Haradinaja uz podršku Srpske liste koja u ovoj vladi vodi ministarstva za zajednice i povratak raseljenih, za lokalnu samoupravu i za resor poljoprivrede.
